Ikuti Blog Ini

Tuesday, April 21, 2015

Keluarga-keluarga Deoband

Kedudukan bandar Deoband di dalam daerah Saharanpur, dalam negeri Uttar Pradesh (UP) , India

Deoband terletak di tengah-tengah bandar yang berjarak 150 km dari Delhi. Ianya adalah satu bandar lama yang terhasil dari kombinasi dua perkataan iaitu “ Devi “ (Dewi Hindu) dan “ ban” (hutan) di mana ianya telah bertukar kepada “ Deviban” di suatu masa dahulu, kemudiannya apabila ianya kerap kali disebut, akhirnya ianya menjadi “ Deoband” ( kadang-kadang disebut Devband). Ianya terletak di daerah Saharanpur di mana ianya dipanggil “ Doaba” (disebut Do Aba) (kadang-kadang  ditulis sebagai Doab). Ianya berasal daripada perkataan Parsi yang bermaksud “ dua air atau dua sungai “ . Dalam perkara ini, ianya telah merujuk kepada kawasan antara Sungai Yamuna dan Sungai Ganges di dalam negeri Uttar Pradesh (UP), di utara Negara India. [1]


Kedudukan Gangoh, Deoband dan Saharanpur 


Kedudukan Sungai Yamuna dan Sungai Ganges

Ianya terletak di dalam negeri Uttar Pradesh (UP). Dalam negeri Uttar Pradesh (UP) mengandungi daerah-daerah seperti Saharanpur, Muzaffarnagar, Meerut dan Delhi. Daerah Saharanpur terletak di bahagian utara. Dalam daerah ini ( Saharanpur) terletak bandar-bandar seperti Deoband, Saharanpur, Nanauta , Gangoh dan Ambahta . Rupa bentuk kedudukan ini berbentuk segitiga dengan Saharanpur membentuk sudut utara, Deoband disudut tenggara dan Gangoh di sudut barat daya. Nanauta terletak di antara Deoband dan Gangoh, manakala Ambahta terletak antara kedudukan daerah Muzaffarngar.  Dalam daerah ini terletaknya Bandar Jhinjhana, Kairana, Thana Bhawan dan Kandhala. [2]

Dalam kawasan daerah Saharanpur ini, pada 15 Muharram 1283 H / 30 May 1866 M, satu institusi pengajian tinggi telah diasaskan di bandar Deoband di mana kemudiannya telah dinamakan sebagai Darul Uloom. Kemudian, enam bulan selepas itu, satu lagi institusi pengajian tinggi yang diberikan nama Mazahirul Uloom telah diasaskan di Saharanpur. Kedua-dua institusi pengajian ini kemudiannya membangun untuk menjadi pusat institusi pengajian terpenting di seluruh benua Hindustan. 


Menurut sejarah rasmi Darul Uloom Deoband yang telah disusun oleh Maulana Sayyib Mahbub Rizvi رحمه الله تعالى  atas arahan Maulana Qari Muhammad Tayyib رحمه الله تعالى  iaitu bekas Mohtamim (Naib Canselor / Rektor) Darul Uloom Deoband , selain Maulana Muhammad Qasim Nanotwi رحمه الله تعالى , pengasas lain kepada Darul Uloom Deoband ialah Maulana Zulfiqar Ali رحمه الله تعالى , Maulana Rafi Ud Din رحمه الله تعالى  , Maulana Fazl Ur Rahman Uthmani رحمه الله تعالى  , Haji Sayyid Muhammad Abid رحمه الله تعالى   dan Maulana Muhammad Ya’qub Nanotwi رحمه الله تعالى  . Semua mereka ini kecuali yang terakhir adalah berasal dan dilahirkan di Deoband.


1. Maulana Zulfiqar Ali 

Maulana Zulfiqar Ali رحمه الله تعالى  adalah merupakan murid kepada Maulana Mamluk Ali Nanotwi رحمه الله تعالى . Beliau dikenali sebagai seorang yang sangat hebat di dalam kususasteraan Arab. Beliau juga adalah merupakan bapa kepada Maulana Mahmud Hasan ad-Deobandi رحمه الله تعالى  yang juga dikenali sebagai “ Syeikhul Hind”.


2. Maulana Fazl Ur Rahman 

Maulana Fazl Ur Rahman رحمه الله تعالى adalah merupakan murid kepada Maulana Mamluk Ali Nanotwi رحمه الله تعالى . Beliau dikenali sebagai seorang yang mempunyai kemahiran bersyair di dalam bahasa Urdu dan bahasa Farsi. Beliau kekal sebagai ahli Majlis Syura Darul Uloom Deoband sehingga akhir hayat beliau. [36]. Anak beliau adalah termasuk dalam kalangan tiga ulama terkenal yang pernah dilahirkan oleh institusi pengajian Darul Uloom Deoband. Ulama yang dimaksudkan ialah Mufti Aziz Ur Rahman Uthmani رحمه الله تعالى yang telah menjadi Ketua Mufti Darul Uloom Deoband, Maulana Habib Ur Rahman Uthmani رحمه الله تعالى yang telah menjadi Mohtamim (Naib Canselor / Rektor) Darul Uloom Deoband dan Maulana Shabbir Ahmad Uthmani رحمه الله تعالى yang telah dilantik menjadi Sadr Mohtamin (Presiden) Darul Uloom Deoband. 

3. Maulana Shah Rafi Ud Din

Maulana Shah Rafi Ud Din رحمه الله تعالى juga daripada keluarga berketuruna Uthmani  dan pernah dua kali menjadi Mohtamim (Naib Canselor / Rektor) Darul Uloom Deoband iaitu pada 1868 – 1869 M dan 1872 – 1889 M . Beliau juga merupakan khalifah kepada Shah Abd Ghani al-Mujadiddi رحمه الله تعالى di dalam tariqat Naqsyabandi . Beliau juga merupakan khalifah kepada Mufti Muzaffar Husain Kandhalawi رحمه الله تعالى .  Mufti Aziz Ur Rahman Utmani رحمه الله تعالى yang diceritakan di atas adalah merupakan khalifah beliau.

4. Haji Sayyid Muhammad Abid

Haji Sayyid Muhammad Abid رحمه الله تعالى adalah berketuruna dari keluarga Sayyid dari Deoband. Beliau bukanlah dikenali sebagai seorang ulama tetapi beliau telah dipilih untuk menjadi khalifah kepada Haji Imdad Ullah Muhajir Makki رحمه الله تعالى. Maklumat lanjut mengenai beliau sangat terhad. Kebanyakan kisah beliau hanya disebut di dalam pengasasan Darul Uloom Deoband. [3]



Nota Kaki 
_________________

[1]. Tareekh E Darul Uloom Deoband , Maulana Syed Mahboob Rizvi , jilid 1, m/s 24
[2]. Ibid,. m/s 124
[3]. Ibid,. m/s 127

Wednesday, April 1, 2015

Siapakah Ulama Deoband (Akabirin Deoband)

Darul Uloom Deoband ketika penulis menziarahinya pada tahun 2012.

Mutakhir ini, lapangan ilmu di negara kita sarat disajikan dengan pelbagai macam golongan dan karenah. Antara perkara yang paling jelek ialah golongan yang merasa diri mereka alim , lalu masuk dicelah-celah kekeliruan masyarakat awam dengan memakai topeng institusi pengajian  tertentu demi untuk mempertahankan fahaman dan doktrin mereka. Apa yang menyedihkan ialah  , mereka ini membawa pencemaran terhadap nama institusi pengajian tersebut. Antara perkara yang menjadi polemik sekarang ialah isu pencemaran terhadap nama institusi pengajian “ Deoband “ dan Ulama Deoband  (akabirin Deoband) oleh mereka yang dipanggil dengan gelaran “ Maulana “ ini atau yang lebih difahami sebagai mereka yang menamatkan pengajian di benua Hindustan. Golongan ini apabila pulang ke negara ini membawa satu fahaman dengan memutarbelitkan pandangan dan sejarah hanya untuk memenangkan pendapat mereka. Institusi pengajian Deoband dan Ulama Deoband (akabirin Deoband) terkenal dengan manhaj yang adil dan terbuka sejak ianya diasaskan pada tahun 1866 M dan mereka ini terkenal sebagai kelompok yang kuat menjaga syariat agama daripada dirosakkan oleh golongan pelampau agama.[1]


Para ulama ini tidak memilih nama “ Deoband” bagi memperkenalkan diri mereka. Ulama Deoband bukanlah jemaah baru kaum Muslimin tetapi mereka adalah sebahagian daripada Ahli Sunnah Wal Jamaah (ASWJ). Walau bagaimanapun, isitilah “ Deoband “ ini menjadi satu alamat atau tanda kepada satu kumpulan kaum Muslimin yang mendiami benua Hindustan. Ianya juga lebih kepada satu pendekatan dalam kerangka keseluruhan yang difahami dengan maknanya “ jalan “ yang dirujuk sebagai “ pendekatan firqah dalam Ahli Sunnah Wal Jamaah (ASWJ).

Meskipun banyak firqah yang wujud di benua Hindustan seperti Brelwi , Ahli Hadith dan sebagainya lagi . Setiap firqah-firqah ini dinilai kebenarannya berdasarkan timbangan aqidah sama ada ianya berteraskan metodologi aqidah Ahli Sunnah Wal Jamaah (ASWJ) atau tidak. Selepas itu , barulah setiap firqah ini akan diklasifikasikan sama ada bertepatan dengan apa yang dibawa oleh  Ahli Sunnah Wal Jamaah (ASWJ) . Saya tidak berminat untuk menyentuh mengenai firqah-firqah lain , cuma yang ingin disentuh di dalam penulisan ini ialah firqah “ Deoband “ .

Istilah Deoband ini sama keadaannya seperti  kewujudan istilah mazhab . Istilah mazhab ini selalunya akan dirujuk kepada mazhab fiqh sama ada Maliki, Hanafi , Shafie atau Hanbali. Perbezaan setiap mazhab ini adalah hanyalah berdasarkan kaedah pengeluaran hukum bagi setiap mazhab . Perkara ini telah pun dibahaskan secara terperincinya  di dalam kitab-kitab Usul Fiqh mazhab masing-masing.Dalam isu ini, mazhab fiqh bagi Deoband dan Brelwi ialah mazhab Hanafi, sementara Ahli Hadith lebih cenderung kepada pendekatan seperti Salafi / Wahabi . Walau bagaimanapun, ketiga-ketiga firqah ini mempunyai perbezaan dalam perkara aqidah. Hal ini telah membawa kepada beberapa konflik perbahasan yang tidak sunyi dari medan perdebatan kalangan ulama sehingga sekarang. 

Dalam pada itu, saya suka memetik pandangan bekas Mohtamim (Naib Canselor / Mudir ) Institusi pengajian terulung di benua Hindustan Darul Uloom Deoband iaitu Maulana Qari Muhammad Tayyib Qasmi yang juga cucu kepada pengasas Darul Uloom Deoband Maulana Muhammad Qasim Nanotwi . Beliau telah menakrifkan definisi firqah Deoband seperti berikut :

Terjemahanya “ Di dalam risalah ini , yang dimaksud dengan (istilah ) “ Ulama Deoband “ tidak hanya merujuk kepada mereka yang mendiami di Darul Uloom Deoband dan bukannya (amalan) pengajaran ataupun bahagian mengeluarkan fatwa , berdakwah , mengarang kitab sahaja yang berjalan di Darul Uloom Deoband. Sebaliknya , kesemua ulama yang dimaksudkan dengan Ulama Deoband ialah yang mana (mempunyai) pandangan dan pemikiran mereka berjalan di bawah pandangan dan pemikiran Mujaddid Alf Thani Syeikh Ahmad Sirhindi sehingga berhubungan dengan Musnid al-Hind Shah Waliyullah Muhaddith Dehlawi dan pengasas-pengasas Darul Uloom Deoband seperti Maulana Muhammad Qasim Nanotwi , Maulana Rashid Ahmad Gangohi dan Maulana Muhammad Ya’qub Nanotwi  dan kesemuannya. Ia tidak kira sama ada ulama itu adalah ulama di Darul Uloom di Deoband atau Mazahirul Uloom di Saharanpur atau Madrasah Shah di Moradabad atau Madrasah Kashiful Uloom di Nizamuddin atau Madrasah Miftahul Uloom di Jalalabad dan lain-lain madrasah.. Kesemua ulama daripada ratusan madrasah di (pelbagai ) wilayah di India (benua Hindustan) adalah “ Ulama Deoband” sama ada mereka terlibat di dalam pengajaran atau politik atau berdakwah atau mengarang kitab  . Kesemua mereka yang berada di Asia , Afrika , Eropah  atau Amerika , kesemua mereka ini dianggap sebagai Ulama Deoband dan mereka digelar seperti itu.”[2]

Terjemahan : “ Ulama-ulama Deoband secara keseluruhannya, dari segi haluan dalam pegangan agamanya dan juga naluri mazhabnya , mereka ini (Ulama-ulama Deoband) adalah Ahli Sunnah Wal Jamaah (ASWJ). Yang mana Ahli Sunnah Wal Jamaah (ASWJ) ini bukanlah satu mazhab (kelompok/firqah)  dan bukanlah juga ianya sebagai satu kepercayaan yang baru wujud sejak kebelakangan ini. (Kelompok/firqah) Ahli Sunnah Wal Jamaah (ASWJ) inilah satunya-satunya jemaah yang mana , sama ada dalam negara (India / benua Hindustan) mahupun luar negara yang telah (banyak) memelihara (mempertahankan) kepercayaan (aqidah) , usul-usul dan kaedah-kaedahnya seperti mana hak yang sepatutnya dan mengajarkannya (perkara) ini kepada orang lain , yang mana dengan sebabnya telah kekal wujud fahaman Ahli Sunnah Wal Jamaah (ASWJ) ini (di India) dan dengan sebab pengasas Darul Uloom Deoband Maulana Muhammad Qasim Nanotwi , Maulana Rashid Ahmad Gangohi , Maulana Muhammad Ya’qub Nanotwi telah mengajarkannya dengan telus kepada para pelajarnya secara langsung ataupun melalui  perantaraan , dan melalui usaha  mereka,  mereka,telah menyebarkan fahaman Ahli Sunnah Wal Jamaah (ASWJ) ini ke seluruh dunia.”[3]


Berdasarkan penerangan di atas, dapat fahami dari kata-kata Maulana Qari Muhammad Tayyib Qasmi bahawa institusi pengajian Darul Uloom Deoband mengimbangi proses keilmuan dan pentarbiyah yang diasaskan oleh Ulama Deoband itu sendiri. Beliau sendiri dengan jelas menyatakan bahawa hubungan antara Ulama Deoband dengan Syeikh Ahmad Sirhindi dan Shah Waliyullah Muhaddith Dehlawi . 

Oleh itu, Ulama Deoband menganggap bahawa diri mereka tergolong dalam limpahan tradisi keilmuan tokoh-tokoh terkenal ini yang mengabungkan amalan Sufi dalam pengajian mereka  . Rantaian keilmuan dan kesufian mereka bersambungan dari Syeikh Ahmad Sirhindi kepada Shah Waliyullah Muhaddith Dehlawi dan melalui keturunan Shah Waliyullah Muhaddith Dehlawi sampai kepada pengasas institusi pengajian terulung iaitu Darul Uloom di Deoband.[4] 


Ulama Deoband Adalah Ulama Sufi 

Ramai orang diluar sana menganggap bahawa Ulama-ulama Deoband adalah penentangan kepada amalan Sufi. Sebenarnya ini adalah satu kekeliruan.  Kekeliruan ini hanya pendapat akal dan khayalan semata-mata yang tidak berpijak kepada realiti yang sebenar. Kebanyakan tokoh-tokoh utama Ulama Deoband adalah dalam kalangan pengamal Sufi. Mereka menguasai salah satu daripada empat tariqat utama yang muktabar seperti Chistiyyah , Naqshabandiyyah , Qadiriyyah dan Suhrawardiyyah. Antara keempat-empat tariqat ini, tariqat Chistiyyah mendapat perhatian dan menjadi terkenal dan berpengaruh dalam kalangan Ulama Deoband.

Hal ini berlaku adalah disebabkan oleh peranan yang dimainkan oleh Haji Imdad Ullah Muhajir Makki yang mendapat gelaran Syeikhul Masyaikh di dalam sejarah Ulama Deoband. Beliau adalah Syeikh (Guru Pembimbing ) kepada empat tariqat utama yang muktabar seperti Chistiyyah,  Naqshabandiyyah , Qadiriyyah dan Suhrawardiyyah tetapi beliau memilih tariqat Chistiyyah di dalam pembawaan amalan beliau.[5]

Beliau merupakan Syeikh kepada pengasas Darul Uloom Deoband iaitu Maulana Muhammad Qasim Nanotwi dan Maulana Rashid Ahmad Gangohi. Apabila Haji Imdad Ullah Muhajir Makki berhijrah ke Mekkah, pada tahun 1866 M,   Maulana Muhammad Qasim Nanotwi telah mengasaskan Darul Uloom Deoband. Selepas kematian Maulana Muhammad Qasim Nanotwi pada tahun 1880 M   , Maulana Rashid Ahmad Gangohi telah dilantik menjadi penaung kepada institusi pengajian tersebut dan melakukan perubahan dengan mengabungkan unsur Syariah dan Tasawwuf di mana selepas itu menjadi perkara terpenting yang diberikan perhatian oleh Ulama Deoband.[6]   

Siapakah Ulama Deoband

Apabila dikatakan Ulama Deoband, ianya merujuk kepada kelompok majoriti dan tokoh-tokoh utama dari Deoband. Antaranya ialah Maulana Muhammad Ya’qub Nanotwi , Syeikhul Hind Maulana Mahmud Hasan ad-Deobandi , Maulana Abd Rahim Raipuri , Maulana Khalil Ahmad Saharanpuri , Maulana Muhammad Anwar Shah Kashmiri , Maulana Ashraf Ali Thanwi, Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi , Maulana Abd Qadir Raipuri , Maulana Sayyid Husain Ahmad Madani , Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi , Maulana Sayyid Abul Hasan Ali an-Nadwi .

Dalam buku “ The Scourge of Salafism terbitan Majlisul Ulama of South Africa “ memberikan takrifan bahawa apabila disebut Ulama Deoband ianya merujuk kepada Shah Waliyullah Muhaddith Dehlawi , Shah Abd Aziz Muhaddith Dehlawi , Shah Abd Ishaq Muhaddith Dehlawi , Shah Abd Ghani al-Mujadiddi , Maulana Muhammad Qasim Nanotwi , Maulana Rashid Ahmad Gangohi , Syeikhul Hind Maulana Mahmud Hasan ad-Deobandi, Maulana Khalil Ahmad Saharanpuri , Maulana Ashraf Ali Thanwi , Maulana Qari Muhammad Tayyib , Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi , Maulana Maseh Ullah Khan Jalalabadi  dan lain-lainnya yang mempunyai hubungan dengan ulama deoband. Permulaan legasi ini dimulakan oleh Shah Waliyullah Muhaddith Dehlawi.[7]


Kesimpulannya

Berdasarkan kenyataan dari Maulana Qari Muhammad Tayyib Qasmi ini dapat disimpulkan bahawa jika ada pandangan yang dikeluar oleh mana-mana “ Maulana ”  yang belajar di institusi pengajian Darul Uloom Deoband atau mana-mana institusi pengajian yang mempunyai perkaitan dengan Darul Uloom Deoband sama ada di Afrika , Asia, Eropah , Amerika yang menyelisihi pandangan Ulama Deoband hakikatnya tidak mewakili pandangan sebenar Ulama Deoband. 

Oleh sebab itu, mana-mana “Maulana“ yang mengeluarkan pandangan yang menyelisihi pandangan Ulama Deoband, ketahuilah bahawa itu hanyalah pandangan peribadi mereka dan pandangan itu tidak sesekali mewakili pandangan Ulama Deoband walaupun “ Maulana“  ini pernah belajar di Darul Uloom Deoband atau mana-mana institusi pengajian yang mempunyai perkaitan dengan Darul Uloom Deoband dan tolong jangan kaitan mereka ini dengan Ulama Deoband. 

Untuk lanjutan perbahasan, bolehlah melihat sendiri kitab karangan Maulana Khalil Ahmad Saharanpuri yang bertajuk “ Al- Muhannad ala al-Mufannad “ sebuah kitab yang menyata dan menjelaskan beberapa permasalahan aqidah yang dipegang oleh ulama-ulama Ahli Sunnah Wal Jamaah di benua Hindustan yang dikenali sebagai “ Ulama Deoband “ .


Mabahis Fi Aqaid Ahli as-Sunnah Al-Muhannad 'Alal Mufannad karya Maulana Khalil  Ahmad Saharanpuri terbitan Dar al-Fath.

Pada tahun 1905 M , telah berlaku keraguan yang telah dicetuskan oleh pihak-pihak tertentu yang mula meragui kredibiliti Ulama Deoband. Keraguan ini mulai merebak dalam kalangan ulama-ulama yang berada di dua Bandar Suci Mekkah dan Madinah. Atas keraguan itu , mereka telah menghantar 26 soalan-soalan yang berkaitan dengan aqidah Ulama Deoband. 

Maulana Khalil Ahmad Saharanpuri telah mengambil tanggungjawab untuk menjawab segala persoalan-persoalan yang dikemukakan oleh Ulama-ulama Mekkah dan Madinah tersebut  . Selepas selesai menyusun jawapan tersebut , kitab ini telah diberikan pengesahan serta disah dan disokong oleh tokoh-tokoh besar yang mewakili Ulama Deoband seperti Maulana Ashraf Ali Thanwi , Syeikhul Hind Maulana Mahmud Hasan ad-Deobandi dan lain-lain lagi dan seterusnya dihantar kepada Ulama-ulama Mekkah dan Madinah . Setelah diperiksa dan dinilai oleh Ulama-ulama Mekkah dan Madinah, para Ulama-ulama Mekkah dan Madinah ini menulis satu surat ringkas mengisytiharkan bahawa segala jawapan dan pandangan yang ditulis oleh Maulana Khalil Ahmad Saharanpuri ini adalah benar berdasarkan aqidah Ahli Sunnah Wal Jamaah (ASWJ) . Ianya juga dihantar ke Mesir dan Syiria untuk mendapat pengesahan dari ulama-ulama di sana. [8]
  
Antara ulama-ulama yang mengesahkan kebenaran kitab ini ialah : 

1. Syeikh Muhammad Sa’id Ba Busail al-Shafi’ (Mufti Mazhab Shafi’ di Mekkah)
2. Syeikh Muhammad Abid ibn Husain al-Maliki (Mufti Mazhab Maliki di Mekah)
3. Syeikh Sayyid Ahmad al-Barzanji al-Shafi’ (Mufti Mazhab Shafi’ di Madinah)
4. Syeikh Ahmad ibn Muhammad Khair al- Shinquiti al-Maliki ( Ulama besar di Madinah)
5. Syeikh Salim al-Bishri al-Misri ( Syeikhul Azhar di Mesir)
6. Syeikh Sayyid Muhammad Abu’l Khair ibn Abidin (Ulama Mazhab Hanafi di Syiria)
7. Syeikh Mustafa ibn Ahmad al-Shatti (Ulama Mazhab Hanbali di Syiria)
8. Syeikh Mahmud Rashid al-Attar (Ulama Mazhab Hanafi di Syiria)
9. Syeikh Mustafa al-Haddad (Ulama Besar di Syiria) 
10. Syeikh Muhammad Sa’id al-Hamawi (Ulama Besar di Syiria)

Jadi, apabila “ Maulana “ ini membawa pandangan yang bertentangan dengan apa ditulis oleh Maulana Khalil Ahmad Saharanpuri , ketahuilah bahawa itu adalah pandangan dari “ Maulana “ itu sendiri dan ini tidak ada kaitan sama sekali dengan institusi pengajian Deoband dan Ulama Deoband. Setahu saya, tidak ada lagi mana-mana Ulama Deoband sehingga kini yang membantah kandungan kitab ini . Sebelum saya mengakhiri penulisan ini, saya ingin menegaskan bahawa Ulama Deoband adalah ulama Ahli Sunnah Wal Jamaah (ASWJ). Semoga Allah s.w.t. memberi hidayah kepada mereka dan seluruh umat Islam. Amiin


Nota Kaki 


[1]. Perkara ini didengari setiap kali penulis menghadiri majlis talaqqi hadith di bawah bimbingan guru  al-Fadhil Maulana Hussein Abdul Kadir al-Yusufi. Beliau ialah seorang ulama hadith yang banyak mengajar di masjid-masjid diseluruh Malaysia. Guru beliau Maulana Mufti Muhammad Yusuf al-Rangoni ialah rakan sekelas kepada Maulana Muhammad Yunus Joupuri yang juga  murid kepada Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi. Perkara yang sama juga didengari oleh penulis apabila setiap kali penulis bermuzakarah dengan al-Fadhil Maulana Muhammad Hazim Mazahiri . Beliau ialah Guru Hadith yang bertugas di Madrasah Miftahul Ulum, Sri Petaling. Memperolehi pengajian di Mazahirul Uloom , Saharanpur di bawah bimbingan Maulana Muhammad Yunus Joupuri.

[2]. Maulana Muhammad Tayyib , Ulama Deoband Ka Deeni Rukh Aur Maslaki Mizaj, (Lahore : Idara –e- Islamiat, 1988 ) , m/s 22 . (Urdu). Boleh donwload kitab ini di sini.

[3]. Ibid., 23

[4]. Barbara Daly Metcalf, Islamic Revival in British India: Deoband, 1860-1900, (Princeton, New Jersey: Princeton University Press, 1982) m/s 108

[5]. Maulana Ashiq Ilahi., Tazkirat al-Rashid, (Dehli: JK Offset Printers, 1977), Jilid 1,  m/s. 11

[6]. Maulana Sayyid Mahbood Rizvi, Ulama-e-Hind Ka Shandar Mazi, (Delhi: Kitabistan,1958) Jilid.1, m/s 96

[7]. The Scourge of Salafism, terbitan Majlisul Ulama of South Africa , jilid 1 , m/s 8-9

[8]. Artikel ini ditulis oleh Mufti Muhammad ibn Adam Al-Kawthari di dalam laman sesawang beliau. Boleh baca di sini http://www.daruliftaa.com/node/5923?txt_QuestionID

[9]. Nama Deoband diambil sempena nama satu bandar yang terletaknya institusi pengajian terulung di benua Hindustan iaitu Darul Uloom di Deoband . Ianya terletak di daerah Saharanpur , dalam negeri Uttar Pradesh . Ianya juga terletak di tengah-tengah bandar yang berjarak 150 km dari Delhi. 

[10]. Keseluruhan penulisan ini telah disemak oleh al-Fadhil Maulana Wan Aswadi yang merupakan Guru Hadith di Madrah Tahfiz Miftahul Ulum, Hulu Langat dan al-Fadhil Maulana Arif yang merupakan Guru Hadith di Madrasah Tahfiz Lorong Alif, Jitra, Kedah.

Saturday, March 21, 2015

Keluarga-keluarga Kandhala

Kawasan Kandhala, sebuah perkampungan yang melahirkan keturunan alim ulama . Gambar diakses dari google maps. Boleh diakses di sini

Kawasan Jhinjhana yang diakses menggunakan google maps. Boleh diakses di sini.

Di Kandhala, satu keluarga ternama lagi dihormati yang berketurunan Siddiqi (Keturunan Sayyidina Abu Bakar رضي الله عنه). Keturunan ini berasal dari keturunan ulama sufi yang hebat yang telah mendiami kawasan tersebut ratusan tahun dahulu. Ianya mempunyai dua keluarga iaitu satu di Kandhala dan satu lagi keluarga di Jhinjhana. Selepas beberapa abad, ianya telah dikenali sebagai keluarga yang banyak melahirkan tokoh-tokoh alim ulama dan Sufi . Keluarga ini dikenali dengan kesolehan dan akrabnya hubungan mereka dengan para Wali-wali Allah. Antara tokoh ulama terkenal yang berasal dari keluarga ini ialah seperti Mufti Ilahi Bakhsh Kandhalawi رحمه الله تعالى  yang meninggal dunia pada tahun 1830 M dan anak saudaranya iaitu Mufti Muzaffar Husain Kandhalawi رحمه الله تعالى yang meninggal dunia pada tahun 1866 M . [1] 

Dari keturunan Mufti Ilahi Bakhsh Kandhalawi رحمه الله تعالى lahirlah legasi keturunan Kandhalawi sampai sekarang .

1. Maulana Abul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى  (anak kepada Mufti Ilahi Bakhsh Kandhalawi )
2. Maulana Nur Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى (anak kepada Maulana Abul Hasan Kandhalawi )
3. Maulana Hakim Zuhur Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى (anak kepada Maulana Nur Ul Hasan Kandhalawi )
4. Maulana Hakim Radhi Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى (anak kepada Maulana Hakim Zuhur Ul Hasan Kandhalawi )
5. Maulana Muhammad Ikram Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى (anak kepada Maulana Hakim Radhi Ul Hasan Kandhalawi )
6. Maulana Muhammad Inam Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى (anak kepada Maulana Muhammad Ikram Ul Hasan Kandhalawi )
7. Maulana Muhammad Zubair Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى (anak kepada Maulana Muhammad Inam Ul Hasan Kandhalawi )
8. Maulana Muhammad Zuhair Ul Hasan Kandhalawi حفظه الله (anak kepada Maulana Muhammad Zubair Ul Hasan Kandhalawi )

Mufti Ilahi Bakhsh Kandhalawi [2]

Mufti Ilahi Bakhsh Kandhalawi رحمه الله تعالى adalah merupakan murid yang disayangi oleh Shah Abd Aziz Muhaddith Dehlawi رحمه الله تعالى  dan kemudiannya berbi’ah kepada Shah Abd Aziz Muhaddith Dehlawi رحمه الله تعالى . Apabila Sayyid Ahmad As-Syahid رحمه الله تعالى  mengumumkan panggilan Jihad menentang orang Sikh , beliau telah menyahut panggilan jihad tersebut  dengan mengambil bi’ah dengan Sayyid Ahmad As-Syahid رحمه الله تعالى  . Dalam peperangan jihad tersebut, Sayyid Ahmad As-Shahid رحمه الله تعالى  telah meninggal dunia. Mufti Ilahi Bakhash Kandhalawi رحمه الله تعالى meninggal dunia pada tahun 1829 M pada usia 83 tahun. Keterlibatan beliau di dalam peperangan jihad tersebut menunjukan kedudukan dan hubungan istimewa beliau terhadap Sayyid Ahmad As-Syahid رحمه الله تعالى . Beliau telah mengarang lebih dari 40 buah kitab dalam pelbagai disiplin ilmu antaranya Shiyam al-Habib iaitu satu kitab mengandungi peribadi Nabi  صلى الله عليه وسلم seperti kitab Syamail Muhammadiyah yang ditulis di dalam Bahasa Arab.


Lokasi rumah Mufti Ilahi Bakhsh Kandhalawi رحمه الله تعالى yang berada di kanan lelaki yang sedang berjalan itu, di depan rumah tersebut ada susunan kayu . Gambar ini diambil ketika saya menziarahi tempat ini sekitar tahun 2012 di Kandhala. Menurut cerita orang tempatan, guru kepada Mufti Ilahi Bakhsh رحمه الله تعالى iaitu Shah Abd Aziz Muhaddith Dehlawi رحمه الله تعالى juga kerap mengunjungi rumah ini.

Mufti Muzaffar Husain Kandhalawi [2][3]

Mufti Muzaffar Husain Kandhalawi رحمه الله تعالى  mempunyai abang yang bernama Maulana Mahmud Bakhash Kandhalawi رحمه الله تعالى  . Mufti Muzaffar Husain Kandhalawi رحمه الله تعالى  memperolehi ilmu daripada Mufti Ilahi Bakhash Kandhalawi رحمه الله تعالى  dan Shah Muhammad Ishaq Muhaddith Dehlawi رحمه الله تعالى . Selepas kematian Mufti Ilahi Bakhash Kandhalawi رحمه الله تعالى , beliau meneruskan pengajian daripada Shah Muhammad Ishaq Muhaddith Dehlawi رحمه الله تعالى . 

Mufti Muzaffar Husain Kandhalawi رحمه الله تعالى  yang merupakan anak saudaranya adalah merupakan murid kesayangan kepada Shah Abd Ishaq Muhaddith Dehlawi رحمه الله تعالى .yang juga telah dianggap wali Allah di dalam keluarga mereka. Mufti Muzaffar Husain Kandhalawi رحمه الله تعالى  juga telah menjadi khalifah kepada Mufti Ilahi Bakhsh Kandhalawi رحمه الله تعالى . Beliau juga mempunyai baik dengan Maulana Muhammad Mamluk Ali Nanotwi رحمه الله تعالى .

Satu keluarga lagi dari keluarga ini mendiami kawasan Jhinjhana , keluarga mereka ini juga mempunyai hubungan yang rapat dengan para wali-wali Allah seperti Sayyid Ahmad As-Syahid رحمه الله تعالى . Dari keluarga ini , lahirlah tokoh-tokoh seperti Maulana Muhammad Ismail Jhinjhanawi رحمه الله تعالى yang menetap di kampung Nizamuddin di Delhi. Beliau telah berkahwin dengan cucu perempuan kepada Mufti Muzaffar Husain Kandhalawi رحمه الله تعالى  dan telah mengasaskan semula hubungan keluargaan di Kandhala. 

Beliau menunaikan Haji dengan berjalan kaki dalam beberapa kali. Pada akhir kehidupan beliau, atas arahan guru beliau, beliau telah berpindah ke Madinah dan meninggal dunia di sana pada 25 Mei 1866 M. Beliau telah dikebumikan di perkuburan Baqi' berdekatan dengan Maqam Sayyidina Uthman bin Affan رضي الله عنه .

Hubungan kekeluargaan ini menjadi kuat dan utuh di mana beliau dan anak lelakinya telah dikenali sebagai Kandhalawi .Anak lelakinya adalah sebahagian daripada generasi para masyaikh Deoband. Anak lelaki beliau adalah seperti maulana Muhammad Jhinjhanawi رحمه الله تعالى  (anak dengan isteri pertama) yang meninggal pada tahun 1918 M yang menetap di kampung Nizamuddin, Delhi, Maulana Muhammad Yahya Kandhalawi رحمه الله تعالى  (anak dari isteri kedua dari keturunan Mufti Muzaffar Husain Kandhalawi رحمه الله تعالى ) yang meninggal dunia pada tahun 1916 M yang menetap di Gangoh dan Saharanpur. 

Melalui keturunan Maulana Muhammad Yahya Kandhalawi رحمه الله تعالى  inilah, lahirnya generasi seperti Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi رحمه الله تعالى , cucu beliau Maulana Muhammad Talha Kandhalawi حفظه الله .Manakala dari Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى  (juga dari keturunan Mufti Muzaffar Husain Kandhalawi رحمه الله تعالى ) yang juga pengasas kepada Usaha Dakwah / Tabligh telah lahirnya generasi seperti  Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى , cucu beliau Maulana Muhammad Harun Kandhalawi رحمه الله تعالى dan cicit beliau Maulana Muhammad Saad Kandhalawi  
حفظه الله [4]. Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى juga telah berkahwin dengan anak perempuan di Maulana Muhammad Rauf Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى . 

Madrasah Mazahirul Uloom Saharanpur, institusi pengajian terkenal di benua Hindustan. Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى pernah mengajar di sini . Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى pernah menuntut di sini. Maulana Muhammad Harun Kandhalawi رحمه الله تعالى pernah menuntut di sini. Legasi keluarga ini diteruskan lagi dengan kehadiran anak lelaki kepada Maulana Muhammad Saad Kandhalawi حفظه الله. iaitu Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi حفظه الله. yang menjadi penuntut ilmu di sini.[4]

Maulana Muhammad Yahya Kandhalawi رحمه الله تعالى pernah mengajar di institusi pengajian ini manakala Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi رحمه الله تعالى  menjadi Syeikhul Hadith di Mazahirul Uloom di Saharanpur manakala Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى  menjadi amir kedua Usaha Dakwah / Tabligh menggantikan ayah beliau iaitu Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى  yang meninggal dunia pada tahun 1943 M . Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى  kekal menjadi amir Usaha Dakwah / Tabligh sehinggalah kematian beliau tahun 1965 M . [1]

Ummi Bi [2]

Beliau adalah anak perempuan kepada Mufti Muzaffar Husain Kandhalawi رحمه الله تعالى . Anak perempuannya yang bernama Safiyyah رحمها الله تعالى telah berkahwin dengan Maulana Muhammad Ismail رحمه الله تعالى . Maulana Muhamamd Ismail رحمه الله تعالى  adalah bapa kepada Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى . dan datuk kepada Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi. Maulana Muhammad Saad Kandhalawi حفظه الله adalah daripada keturunan mereka ini.

Ummi Bi mengikut jejak langkah bapanya iaitu Mufti Muzaffar Husain Kandhalawi رحمه الله تعالى  dalam perwatakan dan ketakwaan. Beliau selalu menghabiskan masa dengan amalan-amalan agama.  

Bi Safiyyah [2]

Beliau ialah ibu kepada Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى. Beliau seorang hafizah. Beliau menghafal al-quran ketika menunggu kelahiran Maulana Muhammad Yahya Kandhalawi رحمه الله تعالى (ayah kepada Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi رحمه الله تعالى) dan merupakan bapa saudara kepada Maulana Muhamamd Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى. Beliau mengikuti jejak langkah ibunya menjadi seorang ibu yang penuh ketakwaan , kezuhudan dan sangat mencintai kehidupan akhirat.

Walaupun beliau sibuk dengan tugasan sebagai seorang isteri dan ibu, beliau selalu menghabiskan masa dengan membaca al-quran . Di dalam bulan ramadhan, beliau mengkhatamkan al-quran setiap hari . Dilaporkan juga bahawa beliau pernah mengkhatamkan al-quran 40 kali di dalam bulan ramadhan.

Juga bacaan tambahan 
http://wirapendang.blogspot.com/2014/02/wanita-wanita-di-kandhala.html

Rujukan :

[1]. Sawanih Hazrat Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi ,oleh Sayyid Abu Hasan Ali An-Nadwi , m/s 28.
[2]. Halat Mashaikh Kandhala oleh Maulana Ihtisham Ul Hasan Kandhalawi , m/s 84-86
[3]. Sawanih ‘Ulama’-e-Deoband (Deoband: Nawaz publications) Jilid. 1, m/s. 238
[4]. Hasil kajian dan penyelidikan sahaja. Saya berbual sendiri dengan anak lelaki kepada Maulana Muhammad Saad Kandhalawi iaitu Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi.

Friday, March 13, 2015

Kematian Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى

Perkuburan Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى di kampung halaman beliau di Gangoh, dalam daerah Saharanpur, UP.

Qutb Irsyad wa Imam Robbani Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى telah menghembus nafas yang terakhir pada hari Jumaat tahun 1323 H / 1905 M. Tarikh kematian beliau menjadi perdebatan kalangan sejarawan Ulama Deoband  kerana ada riwayat menyebut bahawa Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى meninggal dunia pada hari Jumaat ketika berusia 78 tahun . Ada dalam kalangan sejarawan berpandangan bahawa beliau meninggal dunia pada 8 (khamis) atau 9 (jumaat) Jamadil Akhir 1323 / 10 atau 11 Ogos 1905 M pada waktu semasa azan solat Jumaat. [1]

Di dalam Tarikh Mashaikh -e- Chisht , Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi رحمه الله تعالى ada menceritakan mengenai saat-saat kematian Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى  [2] .

Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى menghentikan pengajian hadith beliau pada tahun 1313 H / 1895 M dan pada awal tahun 1314 H / 1896 M beliau telah kehilangan penglihatan. Beliau hanya menumpukan pengajian tasawwuf sahaja pada ketika itu. Pada hari Jumaat 9 Jamadi Akhir 1323 H / 10 Ogos 1905 M pada saat azan solat Jumaat sedang dilaungkan , beliau telah meninggalkan dunia yang fana’ ini untuk bertemu dengan PenciptaNya. Di antara banyak nikmat Allah سبحانه وتعالى yang diberikan kepada beliau ialah nikmat meninggal dunia dalam keadaan (mati syahid). Beliau meninggal dunia akibat telah dipatuk oleh ular yang sangat berbisa.

Menjadi amalan harian beliau untuk mendirikan solat Tahajud, ketika sedang mengerjakan solat tahajud, dalam keadaan diselubungi kegelapan malam, tanpa beliau sedari beliau telah disengat oleh seekor ular yang sangat berbisa . Ketika beliau berangkat hendak mengerjakan solat Subuh di masjid, khadim beliau telah memerhatikan tempokan darah di kaki seluar beliau, apabila menyedarinya beliau segera menukarkan seluarnya lalu menjadi imam di dalam solat subuh.

Ketika ditanya mengenai sengatan ular , Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى berkata  "Saya tidak pernah merasa apa-apa ketika saya dipatuk ular seperti mana  saya merasa sangat sakit sekarang " .

Kejadian dipatuk oleh ular berbisa tersebut berlaku pada 12 (sabtu ) atau 13 (ahad) Jamadil Awwal 1323 H / 15  atau 16 Julai 1905 M dan beliau meninggal dunia pada 8 (khamis) atau 9 (sabtu) Jamadil Akhir 1323 H / 10 atau 11 Ogos 1905 M pada usia 78 tahun, 7 bulan 3 hari. Ada hadith yang menyatakan bahawa bahawa kematian disebabkan keracunan adalah dikira sebagai mati syahid, oleh itu mengikut pandangan aku (Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi رحمه الله تعالى) Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى dikira sebagai seorang yang mati syahid.

Jenazah beliau telah diimamkan oleh murid beliau iaitu Maulana Mahmud Hasan Ad-Deobandi رحمه الله تعالى atau lebih dikenali sebagai Syeikhul Hind. Sesetengah masyarakat menganggap bahawa Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى terkena sihir dan segala jenis usaha dan ikhtiar telah dilakukan. 

Enam hari sebelum beliau meninggal dunia, beliau selalu menunggu kedatangan hari Jumaat . Sekali pada hari Sabtu beliau telah bertanya, “ adakah hari ini hari jumaat ? “ . Dalam keadaan serba salah, khadimnya memberitahu bahawa hari ini ialah hari sabtu , beliau sering kali bertanya adakah hari ini hari jumaat , kemudian sehingga membawa ke hari kematian beliau, beliau bertanya lagi , “ adakah hari ini hari jumaat ? “.

Apabila dikatakan bahawa hari ini hari jumaat , beliau terus berkata 

انا لله وانا اليه راجعون

Beberapa hari selepas mendengar berita kematian Haji Imdad Ullah Muhajir Makki رحمه الله تعالى , seorang sahabat baik beliau telah bermimpi melihat Haji Imdad Ullah Muhajir Makki رحمه الله تعالى telah menziarahi Darul Uloom Deoband. Kelihatan wajah beliau sangat bercahaya . Beliau berkata  “ saya sudah meninggal dunia dan saya datang adalah untuk menjemput Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى . Tidak lama lagi beliau akan bersama dengan saya “.

Kisah mimpi itu telah menakutkan para pelajar Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى . Apabila diketahui oleh Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى, beliau telah meredakan kesedihan dengan menafsirkan mimpi itu dengan berkata , “ apabila Haji Imdad Ullah Muhajir Makki رحمه الله تعالى datang , pasti beliau akan membawa saya pergi juga “.

Di sebuah kampung dalam daerah Surat, terdapat seorang imam sebuah masjid yang bernama Imam Sulaiman Mia رحمه الله تعالى. Beliau telah bermimpi melihat seorang lelaki dalam keadaan wajah yang bercahaya sedang duduk di atas takhta. Beberapa lelaki lain sedang berdiri di bawah takhta. Imam Sulaiman Mia رحمه الله تعالى telah bertanya kepada lelaki ini “ siapakah lelaki yang sedang duduk di atas takhta itu ? “ . Lalu lelaki yang sedang berdiri itu menjawab bahawa lelaki yang sedang duduk di atas takhta itu ialah Rasulullah صلى الله عليه وسلم  dan yang lain ialah Maulana Rashid Ahmad Rangohi رحمه الله تعالى dan Maulana Ahmad Sa’id Buzrug رحمه الله تعالى iaitu bekas mudir Jamiah Islamiyyah, Dhabel “ .Imam Sulaiman Mia رحمه الله تعالى menceritakan mimpi ini kepada Maulana Ahmad رحمه الله تعالى dan beliau telah bertanya kepada Imam Sulaiman Mia رحمه الله تعالى “ bila tuan bermimpi ? “  maka Imam Sulaiman Mia رحمه الله تعالى berkata “ kira-kira pada 8 (khamis) atau 9 (jumaat) Jamadil Akhir 1323 H / 10 atau 11 Ogos 1905 M “ . Pada tarikh itulah Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى telah pergi buat selama-lamanya. 

Nota kaki 
_______________

[1]. Barbara Daly Metcalf, Islamic Revival in British India: Deoband, 1860-1900, (Princeton, New Jersey: Princeton University Press, 1982) m/s 108.
[2]. Maulana Muḥammad Zakariyyya Kandhalawi (1973) , Tarikh Masha’ikh-i Chisht (Urdu). Biharabad, Karachi: Maktabatush-Shaikh, m/s  293-295.

Saturday, March 7, 2015

Kisah Masyaikh Pembimbing Usaha Dakwah Dan Tabligh


Bilik yang pernah digunakan oleh Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى sewaktu belajar di Mazahirul Uloom Saharanpur.

Maulana Syed Sulaiman An-Nadwi رحمه الله تعالى adalah seorang Muhadith ,Mufassir , Mu’arikh dan juga seorang Da’i illallah yang sejati. Beliau telah menulis di dalam muqaddimah dalam satu buku mengenai Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى iaitu Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi Aur Unki Deeni Dawat.

Beliau berkata [1] :

" Datuk kepada Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى iaitu Maulana Muzaffar Hussain Kandhalawi رحمه الله تعالى adalah murid khas kepada Shah Muhammad Ishaq Muhadith Dehlawi رحمه الله تعالى dan juga khalifah kepada Maulana Maulana Muhammad Ya’qub Nanotwi رحمه الله تعالى.

Bapa saudara kepada Maulana Muzaffar Husain Kandhalawi رحمه الله تعالى iaitu Mufti Ilahi Baksh Kandhalawi رحمه الله تعالى adalah antara murid kesayangan kepada Shah Abdul Aziz Muhadith Dehlawi رحمه الله تعالى dan beliau juga dikenali sebagai seorang murid yang sangat ikhlas dan mencintai ilmu. Beliau telah berbi’ah kepada Sayyid Ahmad As-syahid رحمه الله تعالى. Kedua-dua mereka memang terkenal dengan kezuhudan dan ketakwaan. Keluarga ini merupakan keluarga yang sangat barakah .


Lokasi rumah Mufti Ilahi Baksh Kandhalawi رحمه الله تعالى yang berada di kanan lelaki yang sedang berjalan itu, di depan rumah tersebut ada susunan kayu . Gambar ini diambil ketika saya menziarahi tempat ini sekitar tahun 2012 di Kandhala. Menurut cerita orang tempatan, guru kepada Mufti Ilahi Baksh رحمه الله تعالى iaitu Shah Abd Aziz Muhadith Dehlawi رحمه الله تعالى juga kerap mengunjungi rumah ini.

Bapa kepada Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى dan kedua-dua abangnya adalah merupakan Wali Allah yang makbul doanya dan pendakwah yang sejati. Bapa kepada Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى adalah merupakan individu yang bertanggungjawab dalam melakukan usaha dakwah terhadap masyarakat Mewat.  Selepas kematian bapa mereka,  Maulana Muhammad Yahya Kandhalawiرحمه الله تعالى  [2] dan abang sulong tirinya (Maulana Muhammad رحمه الله تعالى  [3] yang ketika itu sedang sakit dan berada diatas kerusi) tidak jemu-jemu mendakwahkan masyarakat Mewat kepada agama " .

Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى telah membawa ketiga-tiga kerja kenabian ini di dalam satu jalan yang telah diwariskan kepada beliau. Beliau telah membawa maqasid kerja kenabian ini secara keseluruhan dalam kehidupannya. Di sebalik kerja dakwah yang begitu mendapat perhatian dari beliau, beliau juga adalah seorang guru yang mengajar ilmu dan hikmah yang dirujuk sebagai Tazkiyah Nafs. 

Dalam hal ini Maulana Syed Abul Hasan Ali An- Nadwi رحمه الله تعالى telah menulis :

“ Secara umumnya, Qutb Irsyad Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى tidak akan mengambil bi’ah daripada kanak-kanak atau para pelajar. Hanya selepas tamat belajar, mereka akan diberikan keizinan untuk melakukannya, akan tetapi setelah memerhatikan keadaan luar biasa Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى ,beliau telah dipertimbangkan untuk mengambil bi’ah. Kecintaan dan ketakwaan telah terpancar secara semulajadi dari zaman ketika Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى masih kecil lagi sehinggakan Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى merasa resah tanpa kehadiran beliau di sisinya " .

Beliau juga telah menceritakan bahawa pada satu hari, beliau telah bangun pada satu malam untuk melihatkan kelibat Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى dan setelah melihatnya, beliau kembali menyambung tidurnya. Ketika itu Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى merasakan bahawa Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى telah menunjukan kesungguhan dalam berkhidmat untuk dirinya. Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى juga telah menunjukan perasaan yang sama terhadap beliau. Sekali beliau telah meminta abangnya (Maulana Muhammad Yahya Kandhalawi رحمه الله تعالى) jika Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى membenarkan beliau untuk belajar berdekatan dengan Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى ? Maka abangnya (Maulana Muhammad Yahya Kandhalawi رحمه الله تعالى menyampaikan permintaan adiknya itu kepada Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى . Mendengar permintaan itu , Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى berkata “ Tiada masalah !, kehadiran Ilyas (Maulana muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى ) tidak akan menggangu aku “. 

Kisah Kehidupan Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى

Selepas itu, Hadrat Ji kedua Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى juga membawa ketiga-tiga kerja kenabian ini berada di atas satu jalan. Beliau seorang yang sangat hebat di dalam dakwah, juga sangat alim di dalam ilmu al-quran dan hadith ketika mengajar di madrasah dan seorang yang selalu membiasakan diri dengan amalan Tazkiyah Nafs. Hal yang demikian telah dijelaskan oleh Maulana Muhammad Shahid Saharanpuri حفظه الله seperti berikut :

“ Pada tahun 1354 H / 1935 M , Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى telah melakukan bi’ah di tangan bapanya sendiri iaitu Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى dan amalan yang barokah ini juga telah mendapat restu dari Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi رحمه الله تعالى .

Selepas berbi’ah, bapanya telah mengajar beliau zikir Pa’s Anfas dan menasihatnya supaya membaca 3000 kali Zikr Ism’ Za’t (Allah). Selepas hubungan kerohanian ini, keazaman beliau untuk mengikuti sunnah dari hari ke hari semakin meningkat.

Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى telah berkata dan hal ini telah diterangkan oleh Maulana Syed Abul Hasan Ali An-Nadwi رحمه الله تعالى bahawasanya  :

“ Dalam kalangan mereka yang berkumpul di sini, Yusuf (Maulana Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى ) telah menunjukan keupayaan yang tinggi ”.

Kisah Maulana Muhammad Inam Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى

Kemudiannya , Syaikh dan  Murabbi saya , Hadrat Ji ketiga Maulana Muhammad Inam Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى juga meneruskan legasi dengan menyatukan ketiga-ketiga kerja kenabian ini. Setiap hari dan setiap malam, beliau berdakwah kepada Allah سبحانه وتعالى , melakukan ta’lim , mengkaji kitab-kitab dan hikmah (tazkiah nafs) dalam kehidupannya. [2]

Maulana Muhammad Shahid Saharanpuri حفظه الله menulis :

“ Sekali ketika waktu menulis “ Lamiud Ad-Darari “ Maulana Muhammad Inam Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى tiba di Saharanpur, Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi رحمه الله تعالى telah menunjuk kepada Maulana Muhammad Aqil Saharanpuri حفظه الله : “ Keraguan yang telah kamu ada , akan diperjelas dan diperbetulkan oleh Maulana Inam Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى “ .

Ketika Maulana Muhammad Aqil Saharanpuri حفظه الله mengiringi Maulana Muhammad Inam Ul Hasan kandhalawi رحمه الله تعالى untuk datang berjumpa dengan Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi رحمه الله تعالى di bilik, kemudian Maulana Muhammad Inam Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى telah bertanya “ sekarang, beritahu saya, apa yang telah meragukan kamu ? apabila beliau menceritakannya, maka Maulana Muhammad Inam Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى telah memperjelaskannya satu persatu dengan terperincinya. Kemudiannya, setelah itu Maulana Muhammad Shahid Saharanpuri حفظه الله telah menulis bahawa :

Pengasasan Daurah Al-Hadith 

“ Madrasah Kashif Ul Uloom , adalah sebuah madrasah di dalam markaz yang sangat aktif berkhidmat dalam menyebarkan ilmu agama. Maulana Muhammad Inam Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى telah menjadi Mohtamim (Naib Canselor) ketika di zaman Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى. Madrasah ini mengguna pakai kurikulum Dars Nizami termasuklah pengajian kitab Tafsir Jalalain dan Kitab Misykat Masobih. Sebenarnya ini merupakan keinginan daripada Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى sendiri untuk memulakan pengajian bersistemkan Daurah Al-Hadith.

Dengan restu daripada Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi رحمه الله تعالى sendiri , bermula dari bulan Rabi’ul Awwal 1375 H / 1955 M , sistem pengajian bersistemkan Daurah Al-Hadith telah mula diperkenalkan di madrasah ini. Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى , Maulana Muhammad Inam Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى dan Maulana Ubaid Ullah Balya’wi رحمه الله تعالى telah dipilih sebagai guru-guru untuk mengajar Sahih Sittah.

Ketika berbincang dengan Maulana Mufti Aziz Ur Rahman Bijnori رحمه الله تعالى mengenai usaha pengajaran dan mencari rujukan untuk pengajaran Sahih Al-Bukhari, Maulana Inam Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى mendedahkan bahawa “ sudah lima kali aku membaca (Umdat Ul Qari dan Fath Ul Bari [4]), demikian juga sudah dua kali aku lengkap membaca Fatawa Alamgiri [5] dan tiga kali membacanya separuh “ .Sepanjang tempoh pengajaran Sahih Al-Bukhari beliau, guru-guru hadith dari pelbagai tempat madrasah akan hadir ke pengajiannya dan akan mencatatkan nota-nota penting pengajaran hadith dari beliau.

Hadrat Ji Ketiga ini Maulana Muhammad Inam Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى juga berkeadaan sedemikian sehingga ke akhir hayat beliau dalam usaha mengabungkan ketiga-tiga kerja Kenabian ini. 

Maulana Muhammad Shahid Saharanpuri حفظه الله menulis bahawa :

“ Menurut dalam pengetahuan Maulana Mufti Aziz Ur Rahman Bijnori رحمه الله تعالى, peristiwa bi’ah berlaku pada tahun 1354 H / 1935 M dimana selepas mengambil bi’ah, Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى telah memberikan nasihat kepada mereka berdua. Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى telah diberi keizinan untuk berzikir dengan “zikr Ism’ Zat (Allah) untuk 3000 kali dan Maulana Muhammad Inam Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى telah diberikan keizinan untuk berzikir “zikr Ism' Zat (Allah) sebanyak 12 000 kali disamping itu juga , mereka dinasihatkan untuk membaca “Hizb Ul A’zam dan Hisnul Hasin.

Maulana Muhammad Inam Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى telah mula membaca zikir sebanyak 12 000 kemudiannya bertambah kepada 70 000 kali sehari. Untuk tempoh masa yang lama, ianya telah menjadi amalan rutin harian beliau untuk bersuluk di Makam Humayun (dekat dengan Masjid Banglawali markaz) . Amalan zikir harian beliau ini memakan masa selama lebih kurang tujuh jam dalam sehari.


Makam Humayun (Urdu dikenali sebagai Humayun Maqbarah ) terletak di timur kampung Nizamuddin, Delhi. Ianya dibina di zaman empayar Mughal pada tahun 1533 M. [6]

Amalan zikir ini dilanjut dan akan dihabiskan dalam keadaan zikir Pa’s Anfas dan zikir  Khafi. Beliau menulis lagi "Selepas melalui pelbagai peringkat tazkiyah dan tarbiyah, Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi رحمه الله تعالى menegaskan keyakinan beliau sambil berkata. 

' Jika Haji Imdad ul llah Muhajir Makki رحمه الله تعالى mempunyai Maulana Muhammad Qasim Nanotwi رحمه الله تعالى dan Maulana Rashid Ahmad Gangohi رحمه الله تعالى, saya juga mempunyai Yusof (Maulana Muhammad Yusuf Kandhalawi رحمه الله تعالى ) dan Inam Ul Hasan (Maulana Muhammad Inam Ul Hasan Kandhalawi رحمه الله تعالى) ‘ .

Kaifiat dari zikir yang telah digambarkan daripada Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi ~ boleh diketahui dengan membaca maktubat (surat-surat) yang dihantar kepada Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi رحمه الله تعالى dan Maulana Abdur Qadir Raipuri رحمه الله تعالى. Oleh hal yang sedemikian,  apabila kerja kenabian ini disatukan seperti yang dicontoh dan ditunjukan secara umum oleh Para Masyaikh Jemaah Dakwah / Tabligh, maka ianya , insyallah akan menyatukan kembali umat ini. Semoga Allah سبحانه وتعالى permudahkan segala urusan dan usaha untuk mengabungkan tiga kerja kenabian ini. 

Nota Kaki :

[1]. Dukaan e Ishq ,Maulana Dr Abdus salam , dikumpulkan oleh Maulana Usman Madani,m/s 14-16.
[2]. Beliau adalah ayah kepada Maulana Muhammad Zakariyya Kandhalawi dan abang kepada Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi.
[3]. Maulana Muhammad bin Maulana Muhammad Ismail adalah abang tiri kepada Maulana Muhammad Yahya Kandhalawi dan Maulana Muhammad Ilyas Kandhalawi hasil perkongsian Maulana Muhammad Ismail dengan isteri pertama beliau. Beliau dilahirkan di pekan Jhinjhana , daerah Shamli dalam negeri Uttar Pradesh, India.
[4]. Kitab syarah kepada Sahih Al-Bukhari.
[5]. Kitab Fatawa Alamgiri (juga dikenali sebagai Fatawa-i-Hindiya ) adalah himpunan fatwa-fatwa yang dibuat atas kehendak Maharaja Mughal Aurangzeb (yang juga dikenali sebagai Alamgir). Fatwa-fatwa ini disusun mengikut mazhab Hanafi.
[6]. Diambil dari laman sesawang rasmi kerajaan India (http://india.gov.in/knowindia/humayunstomb.php)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Telah Link Blog Ini