Ikuti Blog Ini

Saturday, May 21, 2016

Bantuan daripada Masyarakat Hindu Terhadap Dār al-‘Ulūm, Deoband

Dulu di awal-awal penubuhan Dār al-‘Ulūm, Deoband dulu, anak-anak masyarakat Hindu akan mempelajari ilmu kesusasteraan Parsi, Matematik dan sebagainya di Dār al-‘Ulūm, Deoband, Tetapi selepas penjajah British mulai melaksanakan sistem sijil kelayakan bagi sesiapa yang ingin bekerja dengan kerajaan, maka masyarakat tempatan yang ingin bekerja dengan kerajaan ini perlu mempunyai sijil kelayakan dari institusi pengajian yang diiktiraf oleh penjajah British. Maka disebabkan itu, ramailah anak masyarakat Hindu yang telah berhijrah ke instutusi pengajian yang diiktiraf oleh penjajah British dan tidak kurang juga yang bertindak sedemikian ialah anak-anak masyarakat orang Islām. Walau bagaimanapun masyarakat Hindu masih lagi membantu dari segi perkembangan Dār al-Ulūm, Deoband walaupun mereka tidak lagi menghantar anak-anak mereka ke institusi pengajian tersebut.

Di Lucknow ada sebuah syarikat pencetakan Nawal Kishore Press yang telah menyediakan perkhidmatan cetakan untuk kegunaan Dār al-‘Ulūm, Deoband, walaupun pemilik syarikat pencetakan tersebut beragama Hindu, namun menurut Maulānā Sayyid Mahbub Rizwī sejak dari awal penubuhan Dār  al-‘Ulūm, Deoband iaitu sekitar tahun 1867M sehingga sekarang iaitu sekitar tahun 1980M, syarikat percetakan tersebut masih lagi kekal membantu menyediakan cetakan kepada Dār al-‘Ulūm, Deoband. 

Pada tahun 1881M telah menyaksikan seorang staf bernama Dr. G.W Lieter dari Universiti Punjab telah menderma lebih 2 dozen buku yang mengandungi pelbagai jenis disiplin ilmu kepada perpustakaan Dār al-‘Ulūm, Deoband.

Rujukan
Sayyid Mahbood al-Rizvī, History of The Dar al-Ulum Deoband, terjemahan daripada Urdu oleh Murtaz Husain F. Quraishi, Deoband : Idara-E Ihtemam, 1980, jilid 1, hlm 150-151.

Saturday, May 14, 2016

Antara‬ jasa dan sumbangan besar Maulana Zakariyya al-Kandhalawi terhadap Umat Islam di India.

Ketika Pakistan berpisah dari India, masyarakat Islam di India telah berpandangan adalah lebih baik jika kita berpindah ke Pakistan kerana di sana umat Islam adalah majoriti. Tetapi tidak bagi Maulana Zakariyya la-Kandhalawi , Maulana Sayyid Husain Ahmad al-Madani dan Maulana Abd Qadir al-Raifuri.

Ketiga-tiga ulama ini telah berbincang mengenai permasalahan ini, mereka khuatir bahawa jika mereka tidak menyelesaikan masalah ini, umat Islam di India akan lenyap. Jadi setelah berbincang lama, maka Maulana Zakariyya al-Kandhalawi telah mencadangkan kepada Maulana Sayyid Husain Ahmad al-Madani supaya umat Islam tidak perlu keluar dari India. Maka Maulana Sayyid Husain Ahmad la-Madani selaku Syaikh al-Islam di India pada ketika itu telah membuat keputusan bahawasanya mereka akan tetap tinggal di India, hidup mati mereka tetap di India.

Keputusan yang telah dibuat oleh ketiga-ketiga ulama ini telah menyelamatkan lebih daripada 60 ribu keluarga Islam yang ketika itu sedang menunggu kereta api di Saharanfur untuk berhijrah ke Pakistan.

Nota Penting

[1]. Kisah ini diceritakan oleh Maulana Sayyid Shahid al-Saharanfurī ketika mengadakan majlis bersama beliau di Masjid  Di Raja Sultan Ismail Petra Kubang Kerian,Kelantan pada 3/2/2016.

Saturday, May 7, 2016

Usaha Ulamā Deoband Dalam Memahami Firqah Syiah


Lihatlah Ulamā Deoband dalam menghadapi serangan daripada firqah Syiah. Demi untuk lebih mengetahui dan memahami ajaran Syiah dari orang Syiah sendiri, Maulānā Husain Ahmad al-Madani telah menghantar anak murid beliau yang bernama Maulānā Abd Sattar al-Tunsawi untuk tinggal di bersama Syiah Selama 6 tahun.

Ketika menghantar anak murid beliau ini, Maulānā Husain Ahmad al-Madani telah menangis lalu berdoa kepada Allah supaya anak murid beliau ini dijaga oleh Allah. Antara ancaman terbesar di sana nanti ialah maut (jika orang-orang syiah) mengetahui misi sebenar Maulānā Abd Sattar ini.

Beliau telah dihantar ke Qoms, Iran untuk mendalami ajaran syiah dari orang syiah sendiri. Di sana, beliau telah menyamar menjadi penganut syiah. Beliau telah beramal dengan ajaran Islam secara sembunyi-sembunyi Selama 6 tahun. Sehingalah beliau telah selesai mempelajari kesemua kitab-kitab ajaran syiah, beliau pulang ke India.

Selepas pemisahan India & Pakistan, beliau telah dihantar ke Pakistan untuk membanteras ajaran Syiah di sana. Misi beliau ini telah direstukan oleh gurunya. Di sana juga beliau telah mengarang puluhan jilid kitab-kitab yang menerangkan kebathilan ajaran syiah berdasarkan kitab-kitab ajaran syiah sendiri. Kitab karang beliau ini telah diterjemahkan ke dalam pelbagai bahasa, bahkan juga telah diterjemahkan kepada bahasa Melayu oleh Jabatan Mufti Johor.

Begitulah ulamā - ulamā kita di India, mereka sangat teliti dalam melakukan kajian terhadap sesuatu isu. Begitu jugalah keadaan mereka ketika berhadapan dengan pelbagai firqah yang muncul di India seperti Qadiani, Brelwi, Ghair Muqallid, Baha'i dan sebagainya.

Mereka sama sekali tidak mudah-mudah menghukum sesuatu perkara sehingga mereka benar-benar yakin akan penyelewengan sesuatu perkara. Inilah harga disebalik sebuah kebenaran. Maulānā Abd Sattar telah banyak mengarang kitab-kitab menerang kebathilan ajaran syiah. Kitab-kitab karangan beliau telah disebar dan diterjemahkan ke dalam pelbagai bahasa termasuklah ke dalam bahasa Melayu.

Dibawah ini ada link terjemahan kitab karangan Maulānā Abd Sattar al-Tunsawī رحمه الله yang telah diterjemahkan ke dalam bahasa Melayu oleh Jabatan Mufti Johor.


Sila muat turun pdf terjemahan kitab ini.

https://drive.google.com/file/d/0BwoZvKcFm8hgY3d4a0dxODFvbjg/view?usp=sharing

Saya dapat tahu bahawa Jabatan Mufti Johor telah mengedarkan terjemah kitab ini ke seluruh masjid-masjid di negeri Johor.

Thursday, April 28, 2016

Tangisan Hadrat Ji di Medan Ijtima Raiwind

Ust kami pernah cerita mengenai satu kejadian di Ijtima Raiwind, Pakistan saat Hadrat Ji Maulana Inam al-Hasan al-Kandhalawi رحمه الله ingin menyampaikan ucapan tetapi Hadrat Ji رحمه الله tidak dapat menyampaikan ucapan beliau. Apabila Hadrat Ji رحمه الله ingin memulakan ucapan, beliau telah tersedu-sedu kelihatan seperti hendak menangis. Selang beberapa minit kemudian, Hadrat Ji رحمه الله telah menangis dihadapan sekalian majma di Ijtima Raiwind.

Hadrat Ji رحمه الله tidak berupaya meneruskan ucapannya kerana terlalu bersedih, maka Maulana Umar Palanpuri رحمه الله telah mengantikan tempat beliau untuk menyampaikan ucapan dalam majlis tersebut. Hadrat Ji رحمه الله dibawa masuk ke dalam bilik istirehat beliau, setibanya Hadrat Ji رحمه الله di bilik tersebut, beliau masih lagi menangis, setelah di tanya beberapa kali oleh khadim khasnya kerana ingin mengetahui punca sebenar disebalik tangisan Hadrat Ji رحمه الله ini.

Maka Hadrat Ji رحمه الله berkata, " aku telah mendapat tahu bahawasanya orang tanggungjawab jawab seluruh UK tidak datang pada Ijtima Raiwind pada kali ini, kerana dalam kalangan mereka telah berlaku perselisihan faham dan ada antara mereka yang berkecil hati antara satu sama yang lain. Di sebabkan perkara ini kesemua mereka tidak dapat hadir Ijtima pada kali ini. " dan aku tersangat sedih akan perselisihan antara mereka ini."

Lalu datang Syaikh Hafiz Patel رحمه الله (orang tanggungjawab seluruh UK) menemui Hadrat Ji رحمه الله sambil menangis. Beliau berkata " kami datang wahai Hadrat Ji رحمه الله ، tetapi kami tidak menemui Tuan kerana kami khuatir jika kami datang dan Tuan telah mengetahui perihal yang telah berlaku antara kami, sudah pasti Tuan akan menangis lebih teruk daripada sekarang ini". Jadi untuk mengelakan perkara ini, kami telah datang ke Ijtima Raiwind tanpa memberitahu akan kedatangan kami". Mendengar akan perkara ini, semua yang ada disekeliling hadrat Ji وحمه الله dan Syaikh Hafiz Patel رحمه الله telah menangis.

Lanjutan daripada kisah tangisan Hadrat Ji رحمه الله di Medan Ijtima Raiwind.
Sebenarnya apa yang menjadi kesedihan HadratJi وحمه الله ialah orang-orang tanggungjawab UK telah berkecil hati antara satu sama lain. Dalam melakukan kerja dan usaha Dakwah, kesatuan hati dan fikir diperlukan, tetapi bagaimana kesatuan hati dan fikir disatukan sedangkan orang-orang tanggungjawab pun berselisih pandangan.

Begitu juga fikir dan tumpuan diperlukan untuk usaha dakwah. Bagaimana Maulana Ilyas al-Kandhalawi رحمه الله yang selalu berkata mengenai kepentingan menjaga fikir dan tumpuan.
Kata-kata beliau " jika orang yang melakukan usaha dakwah memikirkan keduniaan, maka keduniaanlah yang tersebar ke seluruh dunia, apabila orang yang melakukan usaha dakwah memikirkan pepecahan umat, maka pepecahan umat yang akan tersebar di seluruh dunia " maka oleh itu seorang dai'i harus senantiasa menjaga fikir dan tumpuan mereka. Fikir seorang dai'i boleh memberikan kesan kepada keadaan penghuni dunia.

Saturday, April 23, 2016

Seribu Satu Kekalutan bagi Pendakwah


Melihat kepada kemelut yang dihadapi oleh Dr Zakir Naik, Mufti Menk dan beberapa pendakwah lain ketika berdakwah di sesebuah negara dek kerana mereka cuba menyentuh beberapa isu yang boleh mengundang kontroversi masyarakat ketika berdakwah.

Secara insafnya, saya merenung jauh ke dasar hati saya ini, lantas saya teringat akan hikmah besar apabila para Masyaikh Jemaah Usaha Dakwah & Tabligh (JT) menggariskan usul (tertib) ketika sedang berdakwah (khuruj fi sabilillah) kepada ahli mereka sebagaimana berikut :

1. Jangan bercakap isu semasa dan politik
2. Jangan bercakap isu khilafiah / mazhab
3. Jangan sentuh perbezaan pangkat, keturunan dan darjat
4. Jangan meminta derma

Berapa ramai dalam kalangan kami (yang mengikuti dakwah metodologi/kaedah JT) yang telah dikritik, ditohmah, difitnah, dikeji dan sebagainya lagi kerana berpegang dengan usul ini ketika berdakwah. Itu belum lagi (JT) dituduh sebagai jemaah yang jumud/ primatif, tidak mengikuti keadaan semasa ketika menyampaikan dakwah. Dituduh tidak prihatin akan keadaan umat Islam dek kerana tidak cakna dengan isu semasa yang melanda umat Islam itu biasa. Begitu juga dituduh sebagai jemaah yang tidak syumul dek kerana tidak menyantuni politik demokrasi itu rasanya banyak kali dah.

Tapi alhamdulillah ala kullihal, rupanya inilah hikmah besar. Sekadar pemerhatian saya, dakwah (JT) begitu subur dan telah sampai ke seluruh pelosok dunia tanpa menyentuh langsung 4 empat perkara tersebut. Berapa ramai manusia yang kembali sujud kepada Allah asbab pergerakan usaha dakwah (JT) ini. Semoga Allah menjaga usaha dakwah ini daripada fitnah dan gemerlapan dunia, semoga Allah istiqomahkan kita semua dan semoga Allah amkan hidayah bagi setiap umat manusia.

P/s : Usul dalam (JT) ialah benteng daripada pandangan mata orang zalim.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Telah Link Blog Ini